PostHeaderIcon Welkom op de voorpagina

Een ode aan onze vriend, maatje, zwager en broer.

we love you

Afscheid Maarten

je hebt gestreden en verzet tegen die ernstige ziekte, maar uiteindelijk heb jij je moeten overgeven. Een periode van 10 maanden, waarin ons het afscheid, van een vriend, maatje, broer en zwager, op een onbegrijpelijke manier, is ontnomen. Een telefoontje, met de mededeling "dat Astrid en ik niet welkom waren op de begrafenis. Hoe ziek WILLIE wezen , om zo,n opdracht te geven! Wat voor een kronkel moet je hebben, om je zo voor het karretje te laten spannen. Gelukkig hebben Astrid en ik genoeg herinneringen om aan jou te gedenken. De jaren met vakantie, de weekendjes weg en niet te vergeten het samen zijn. De maanden dat we kilometers hebben gelopen waarin veel gesprekken hebben plaats gevonden, deed je erg goed. Ik heb dat met liefde gedaan, terwijl sommige dachten, of ik dat als een taak zag. Een taak is een opdracht uitvoeren. Nee, het was de liefde geven aan mijn maatje, die praktisch elke dag al in de aanslag stond om te gaan lopen. Een goed mens Je was net als je moeder een zeer fijn mens. Geen kwaad woord over wie dan ook en altijd maar weer het goede ervan in zien. Je gaf in je leven weinig tegengas en je was voor andere dan ook een graag geziene gast. Je cijferde je eigen mening weg, om maar niet de irritatie over je heen te laten komen. Je hield dan ook altijd de vrede. Het was dan ook heerlijk onder het lopen naar je te luisteren. Je zocht altijd de balans om niemand te beledigen. Ode Ik draag op deze manier een ode aan mijn maatje op, waar ik heel veel plezier, liefde en respect van heb ontvangen, het geheel was zeker wederzijds.

Rust zacht Gabber